Bouvet D. (1996): Mowa dziecka. Wychowanie dwujęzykowe dziecka niesłyszącego. Tłum. R. Gałkowski. Warszawa, WSiP.

Cieszyńska J. (2000): Od słowa przeczytanego do wypowiedzianego. Droga nabywania systemu językowego przez dzieci niesłyszące w wieku poniemowlęcym i przedszkolnym. Kraków, Wydawnictwo Akademii Pedagogicznej.

Doman G., Doman J. (1992): Jak nauczyć małe dziecko czytać. Cicha rewolucja. Bydgoszcz, Oficyna Wydawnicza Excalibur.

Kobosko J., Kosmalowa J. (1997): Dzieci z uszkodzonym słuchem. One są wśród nas. Warszawa, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej MEN.

Kobosko J. (red. 1998): Moje dziecko nie słyszy. Materiały dla rodziców dzieci z wada słuchu. Warszawa, Stowarzyszenie Przyjaciół Osób Niesłyszących i Niedosłyszących "Człowiek- Człowiekowi".

Kornas-Biela D. (2000): Rodzice wobec diagnozy uszkodzenia słuchu u dziecka. Doświadczenia rodziców, pomoc profesjonalistów. W: Kornas-Biela D. (red.): Rodzina: źródło życia i szkoła miłości. Lublin 2000, Wyd. KUL, s. 459-477.

Korzon A. (1996): Totalna komunikacja jako podejście wspomagające rozwój zdolności językowych uczniów głuchych. Kraków, Wyd. Naukowe WSP.

Krakowiak K. (1995): Fonogesty jako narzędzie formowania języka dzieci z uszkodzonym słuchem. Komunikacja językowa i jej zaburzenia. T. 9, Lublin 1995, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, 361 s.

Krakowiak K. (2000): O potrzebie pomocy dla rodzin wychowujących dzieci z uszkodzeniami słuchu. W: Kornas-Biela D. (red.): Rodzina: źródło życia i szkoła miłości. Lublin 2000, Wyd. KUL, s. 439-458.

Krakowiak K. (2003): Szkice o wychowaniu dzieci z uszkodzeniami słuchu. Stalowa Wola, Oficyna Wydawnicza Fundacji Uniwersyteckiej KUL 2003.

Krakowiak K. (2003): O wsparcie studentów niesłyszących w społeczności akademickiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Lublin: Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Krakowiak K. (2003): Kim jest moje niesłyszące dziecko? Rozważania o ukrytych założeniach antropologicznych współczesnych koncepcji surdopedagogiki i audiofonologii. Lublin: Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Krakowiak K.: (2001) Czy istnieje fonogestowa odmiana polszczyzny? "Audiofonologia", T. XX, s. 51-72.

Krakowiak K. (2002): Metoda fonogestów jako szansa na pełne i wszechstronne wykształcenie osób niesłyszących. "Szkoła Specjalna"2002, nr 2 (marzec-kwiecień), s. 68-79.

Krakowiak K. (2004): Rola sylaby w procesie opanowywania języka przez dziecko niesłyszące. "Logopedia" t. 33, s. 192-203.

Krakowiak K. (2004): Nowe podstawy wychowania językowego dzieci z głębokimi prelingwalnymi uszkodzeniami słuchu. "Audiofonologia", t. 25, s. 1-9.

Krakowiak K. (2005): Antynomie poznawcze w surdopedagogice i sposoby radzenia sobie z ich dolegliwością. W: Filozofia a pedagogika. Studia i szkice. Red. P. Dehnel i P. Gutowski. Wrocław: Wyd. Nauk. Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji TWP, s. 151-170.

Krakowiak K., Sękowska J. (1996): Mówimy z fonogestami. Przewodnik dla rodziców i przyjaciół dzieci z głęboko uszkodzonym słuchem. Warszawa, WSiP.

Krakowiak K. (2006): Nie głos, ale słowo...,Lublin, Wyd. KUL.

Lane H. (1996): Maska dobroczynności. Deprecjacja społeczności głuchych. Tłum. T. Gałkowski, J. Kobosko. Warszawa, WSiP.

Leszka J. (2000): Trudne wybory rodziców wychowujących dzieci niesłyszące. W: Kornas-Biela D. (red.): Rodzina: źródło życia i szkoła miłości. Lublin 2000, Wyd. KUL, s. 479-490.

Leszka J. (2000): Kompetencja językowa dzieci niesłyszących kształconych z zastosowaniem różnych metod (studium porównawcze). " Audiofonologia" R. XVI, s. 69 - 101.

Perier O. (1992): Dziecko z uszkodzonym narządem słuchu. Aspekty medyczne, wychowawcze, socjologiczne i psychologiczne. Przeł. T. Gałkowski. Warszawa, WSiP.

Piaget J. (1992): Mowa i myślenie u dziecka. Warszawa, PWN.

Piaget J. (1966): Narodziny inteligencji dziecka. Warszawa, PWN.

Piaget J. (1966): Studia z psychologii dziecka. Warszawa, PWN.

Piaget J. (1966): Narodziny inteligencji dziecka. Warszawa, PWN.

Piaget J. (1966): Studia z psychologii dziecka. Warszawa, PWN.

Pietrzak W. (1982): Rozumienie emocji człowieka przez dzieci głuche. "Szkoła Specjalna" 6(113), 405-413.

Pietrzak W.: (1986): Wpływ języka migowego na proces uogólniania i werbalizację u uczniów głuchych. W: Człowiek niepełnosprawny w społeczeństwie. Materiały II Kongresu TWK Warszawa 1-2 października 1983. Red. A. Hulek. Warszawa, PZWL, 205-208.

Pietrzak W. (1992): Język migowy dla pedagogów. Warszawa, WSiP.

Pietrzak W. (1991). Dzieci z wadą słuchu. W: Dziecko niepełnosprawne w rodzinie. Warszawa, WSiP.

Pietrzak W. (1993). Głusi - mity i fakty. W: Problemy Rehabilitacji Społecznej i Zawodowej nr 1-2 (135-136). Warszawa, CNBSI.

Pietrzak W. (1994): Różne drogi poznawania języka przez dzieci z wadą słuchu. W: Głuchota a język. Red. S. Grabias. Komunikacja językowa i jej zaburzenia, T. 7. Lublin, Wyd. UMCS, PZG, 91-100.

Prillwitz S. (1996): Język, komunikacja i zdolności poznawcze niesłyszących. Tłum. T. Duliński. Warszawa, WSiP. Sacks O. (1998): Zobaczyć głos, Poznań, Zysk i s-ka Wydawnictwo.

Siła-Nowicki S. (1986): Z doświadczeń głuchego nauczyciela w nauczaniu języka obcego w średniej szkole specjalnej dla głuchych w Polsce. W: Człowiek niepełnosprawny w społeczeństwie. Materiały II Kongresu TWK Warszawa 1-2 października 1983. Red. A.Hulek. Warszawa, PZWL, 208-209.

Skarżyński H. (1993): Wszczepy ślimakowe. "Co słychać? Poradnik dla Rodziców Dzieci z Wadą Słuchu" 1(4), 5-9.

Szczepankowski B. (1988): Podstawy języka migowego. Podręcznik dla nauczycieli. Warszawa, WSiP.

Szczepankowski B. (1999): Niesłyszący – Głusi – Głuchoniemi. Wyrównywanie szans, Warszawa, WSiP.

Szczepankowski B. , Rona M. (1994): Szkolny słownik języka migowego. Bydgoszcz, Vinea.

Świdziński M. , Czajkowska-Kisil M. (1998): Czy głuchoniemy jest naprawdę niemy? „Kosmos. Problemy nauk biologicznych” T. 47, nr 3(240):”Usłyszeć świat – zrozumieć dźwięk”, s. 243-250.

Świdziński M. , Gałkowski T. (red. 2003): Studia nad kompetencją językową i komunikacją niesłyszących, Warszawa, Uniwersytet Warszawski, Polski Komitet Audiofonologii, Instytut Głuchoniemych im. ks. Jakuba Falkowskiego

Wojda P. (2000): Rola języka migowego w życiu rodziny dziecka niesłyszącego. W: Kornas-Biela D. (red.): Rodzina: źródło życia i szkoła miłości. Lublin 2000, Wyd. KUL, s. 491-510.

Zalewska M. (1998): Dziecko w portrecie z zamalowaną twarzą. Psychiczne mechanizmy zaburzeń tożsamości dziecka głuchego i dziecka z opóźnionym rozwojem mowy. Warszawa, Jacek Santorski &CO Wydawnictwo.

Zielińska J. (2004): Diagnoza i terapia sprawności ortofonicznej dzieci z uszkodzeniem słuchu wspomagane techniką komputerową. Kraków: Wydawnictwa Naukowe Akademii Pedagogicznej.

Zielińska J. (2004): Edukacja dzieci z uszkodzeniem słuchu w społeczeństwie informacyjnym. Toruń : Wyd. Adam Marszałek.

Zielińska J. (2004): Komputer w rozwoju sprawności komunikacyjnej dzieci niesłyszących. Toruń: Wyd. Adam Marszałek.